Ile przyroda Ci daje? Zadałeś sobie to pytanie? A co ty możesz zrobić dla przyrody? Zainteresuj się poważnie problemami, które dotyczą nie tylko ciebie ale twoich dzieci, wnuków i prawnuków. Kup miesięcznik Dzikie Życie będziesz wiedział jak możesz pomóc. Konkretne tematy, wypowiedzi ludzi kompetentnych. Dowiesz się więcej o świecie, w którym żyjesz. Polecam gorąco.

Beata Tyszkiewicz, aktorka

Dzikie Życie to jedno z nielicznych miejsc, gdzie znajdujemy wolną od politycznych manipulacji lub tchórzliwych przemilczeń informację o zagrożeniach dla dzikiej przyrody. Jest on też antidotum na ignorowanie przez część administratorów i urzędników ochrony przyrody szczytnych ideałów kilku pokoleń przyrodników.

prof. Ludwik Tomiałojć

Dzikie Życie — czy może być lepsza nazwa oddająca to, czego bronimy i co wprawia nas w zachwyt, tak mocny, że czujemy to głęboko w naszych ciałach? Czytajcie Dzikie Życie, piszcie do niego, wspierajcie je swoimi pieniędzmi, bo Dzikie Życie przypomina nam o tym, że nie jesteśmy samotnymi cyborgami, lecz zwierzętami należącymi do kręgu życia — czy nam się to podoba, czy nie.

Maciej Muskat, Greenpeace – Polska

Kiedy pojawiło się Dzikie Życie miałem szczęście śledzić jego losy przez następne lata i przez to wiedzieć kto gdzie truje, kto co niszczy lub kto robi coś sensownego. W czasach, kiedy ekologów przedstawia się w mediach jako nieokrzesanych oszołomów utrudniających „normalnym” ludziom betonować nasz kraj, szczególnie ważne są takie wydawnictwa jak DŻ – niezależne i mądre. Polecam i zalecam.

Krzysztof Grabowski, Dezerter

Autorzy Dzikiego Życia wskazują po imieniu ludzi odpowiedzialnych za zniszczenia, bez względu na to czy są to wysocy urzędnicy państwowi, lokalna administracja, czy też pseudonaukowcy, wspierający niszczycieli swoimi bałamutnymi opiniami.

prof. dr hab. Tomasz Wesołowski

Dzikie Życie jest jednym z nielicznych czasopism podających bez kamuflowania i wprost, informacje drażliwe, często niewygodne dla lokalnej władzy, grup interesów lub polityków. Mimo niewielkiego zespołu redakcyjnego, dociera do najważniejszych miejsc i spraw. Informacje podawane na łamach tego miesięcznika są prawdziwe, a komentarze często ostre, ale trafne.

prof. Jerzy M. Gutowski

Czytam Dzikie Życie odkąd zaczęło się ukazywać. To jedyna gazeta w Polsce, która łączy bezkompromisową walkę o ochronę przyrody z dbałością o szatę graficzną. Jak się okazuje, te działania nie muszą wykluczać się wzajemnie.

Michał Olszewski, Tygodnik Powszechny

Dzikie Życie jest jedynym w Polsce, poważnym, merytorycznym czasopismem, prowadzącym publicystykę na rzecz ochrony środowiska naturalnego z perspektywy przyrodników, a nie technokratów przedstawiających się jako „inżynierowie środowiska”. W Polsce problematyką środowiskową zajmują się najczęściej ludzie nie mający pojęcia o Przyrodzie, dlatego ważne jest posiadanie takiego wydawnictwa, jak Dzikie Życie, które prezentuje nowoczesną i uczciwą wizję relacji człowiek — Przyroda.

prof. dr hab. Jan Marcin Węsławski

Kiedy wnuki naszych wnuków będą miały słuszne pretensje do swoich przodków, że niedostatecznie dbali o otaczającą ich przyrodę, być może dotrą do roczników z miesięcznikiem Dzikie Życie. Dowiedzą się, że kiedyś tam, na początku XXI wieku, byli ludzie, dla których przyroda była dobrem najwyższym i dzięki nim właśnie nie jest tak źle, jak mogłoby być. Zapraszam do klubu sympatyków Dzikiego Życia. Dla wnuków naszych wnuków.

Artur Barciś, aktor

Ludzie zaślepieni pogonią za dobrami materialnymi, oszołomieni nowoczesnymi technologiami uwierzyli, że człowiek jest najważniejszy na świecie i wszystko na Ziemi ma być mu podporządkowane. Musimy całkowicie przewartościować nasze poglądy i wreszcie zrozumieć, że człowiek jest tylko jednym z niezliczonych trybików Natury i bez tych innych, które bezmyślnie niszczy, nie może istnieć. Czytając Dzikie Życie dowiemy się co robić żeby przetrwać. Zrozumiemy też, że ekolodzy wiedzą to już od dawna.

Stanisław Kryciński, krajoznawca

Dzikie Życie przypomina nam, że świat wokół nas ma też swój własny, często w milionach lat liczony rytm. A my mnożymy kłopot za kłopotem. Słuchajmy wszystkich nawoływań z Pracowni. Czytajmy, o czym piszą i oglądajmy to, co chcą nam pokazać. Jeśli nawet nie zmienimy się tak bardzo, to warto abyśmy wiedzieli więcej na temat konstrukcji świata. I za to im szacunek, ukłony i uścisk dłoni.

Jurek Owsiak, Fundacja Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy

Dzikie Życie to jedno z niewielu pism na polskim rynku, którego celem nie jest tania popularność, ale propagowanie idei i to idei trudnej, idącej pod prąd dominującego paradygmatu. Dzikie Życie to nie tylko znakomite źródło wiedzy o tym co dzieje się w sprawie ochrony przyrody w Polsce i na świecie. Jego lektura, a czytam je regularnie od samego powstania, to dla mnie comiesięczna dawka wiedzy, mądrości i jakichś spokojnych, dobrych wibracji, tak jakbym słuchał szemrzącego strumyka, który wbrew wszystkiemu powtarza swoją lekcję pokory i prawdy. W naszych szalonych czasach dobrze jest choć na jedno popołudnie w miesiącu móc wsłuchać się w jego głos.

Olaf Swolkień, publicysta, nauczyciel, aktywista ekologiczny

Dzikie Życie to jedyne pismo, które jest bliskie każdemu miłośnikowi przyrody. Kiedyś odkryłem, że nie jestem sam, że są ludzie myślący podobnie i piszą na łamach Dzikiego Życia. Znajdziecie tu Państwo artykuły, które poruszają problemy niewygodne dla innych pism i mediów. To pismo, które otwarcie pisze o sprawach zrozumiałych i logicznych dla wszystkich ludzi zajmujących się na co dzień ochroną przyrody. W innych mediach zawsze robi się show nastawione na to aby skłócić ludzi, traci jednak na tym przyroda, której jesteśmy częścią. Czytajcie Dzikie Życie.

Artur Tabor, fotograf i filmowiec przyrody

Mówimy przyroda, natura, stworzenie myśląc o tym samym, ale trochę inaczej. W związku z dominacją antroposfery coraz częściej mówimy o dzikim życiu czyli... o czymś takim, co wymyślił Stwórca a Ewolucja w ciągu miliardów lat zrealizowała. Jak dobrze że możemy jeszcze spotkać dzikie życie w naszym świecie. Jak dobrze, że jest w Polsce takie wyjątkowe pismo, które jednoczy wszystkich zatroskanych o najcenniejszą część naszego dobra wspólnego.

dr Stanisław Jaromi, franciszkanin