Przyroda Tatr

Tatry stanowią niecałe 0,07 promila powierzchni Polski, co odpowiada obszarowi Krakowa. To jedyne góry o charakterze alpejskim w Europie Środkowo-Wschodniej między Kaukazem a Alpami. Cechują niespotykaną bioróżnorodnością – w ich masywie występuje ponad 10 tys. gatunków roślin i zwierząt.

Świstak. Fot. A. Śliwiński

Tatry. Fot. Tomasz Borucki

Kozica. Fot. A. Śliwiński

Tatry, na równi z Puszczą Białowieską, należą do najcenniejszych dóbr polskiego i europejskiego dziedzictwa przyrodniczego. Dlatego nadano Tatrom najwyższy status ochronny: parku narodowego, Rezerwatu Biosfery UNESCO i obiektu europejskiej sieci obszarów chronionych Natura 2000. Jednak proces niszczenia tatrzańskiej przyrody lawinowo się nasila.

Tatry Polskie (175 km²) są 1000 razy mniejsze i prawie dwukrotnie niższe od Alp (Mount Blanc 4807 m – Rysy 2499 m). Wraz z Tatrami Słowackimi pomieściłyby się w jednej dolinie alpejskiej. Choć w Tatrach nie ma lodowców, to powyżej 2300 m npm. istnieją odpowiednio surowe warunki klimatyczne – rozciąga się tam strefa subniwalna, czyli piętro turni. Decyduje to o alpejskim charakterze tych gór.

Bogactwo form życia w Tatrach

• W Tatrzańskim Parku Narodowym stwierdzono występowanie 290 gatunków zwierząt kręgowych i 5000–6000 bezkręgowców
• 1000 roślin naczyniowych i 3740 roślin niższych, porostów, grzybów i śluzowców
• Dla około 1000 gatunków jest to jedyne miejsce występowania w Polsce (np. sosna limba), wiele z nich to endemity i relikty (np. kozica i świstak)
• W Tatrach żyją również duże drapieżniki: niedźwiedź, wilk i ryś, wytępione w Alpach już przed stu laty.

Sercem Tatrzańskiego Parku Narodowego jest rejon Kasprowego Wierchu (1987 m)

• Szczyt ten wznosi się w środku głównej grani Tatr, na granicy polsko-słowackiej
• Tutaj przebiega też granica przyrodniczo-krajobrazowa między Tatrami Zachodnimi a Wysokimi
• W pobliżu rozciąga się jedyna leżąca w całości w Polsce grań o typowej rzeźbie alpejskiej. Obszar Tatrzańskiego Parku Narodowego ma tu najmniejszą szerokość – ok. 4 km.