Dziekie życie

Menu główne:

Jesteś tutaj: Dzikie Życie / O Dzikim Życiu

„Kultura odcinająca się od dzikiego życia w otaczającej nas przyrodzie, a także odcinająca się od dzikiego życia, które jest w nas samych, skazana jest na różne niszczące zjawiska, prowadzące prawdopodobnie, aż do jej zniszczenia”


Gary Snyder

Miesięcznik Dzikie Życie sprzedaż Nasze publikacje Nasze publikacje

O Miesięczniku Dzikie Życie

Historia pisma

Pierwszy numer Miesięcznika Dzikie Życie ukazał się w czerwcu 1994 r. aby nagłośnić działania zmierzające do ochrony Puszczy Białowieskiej. Od tamtej pory miesięcznik objął patronatem wiele inicjatyw o podobnym charakterze, takich jak: utworzenie na ostatnim w Polsce fragmencie naturalnego lasu pogórza Turnickiego Parku Narodowego, ochrona dużych drapieżników – wilka i rysia, sprawę ochrony Rospudy czy problem rozbudowy kolej linowej na Kasprowy Wierch w Tatrach i wiele innych. Od początku istnienia pismo ukazuje się co miesiąc. Dostępne jest w salonach największych dystrybutorów prasy oraz bibliotekach uniwersyteckich w całym kraju, co pozwoliło pozyskać stałe grono odbiorców. Od 2002 r. pismo dostępne jest również w Internecie.

20-lecie Miesięcznika Dzikie Życie

KLIKNIJ ABY ZOBACZYĆ ZDJĘCIA Z UROCZYSTOŚCI 20 LECIA MIESIĘCZNIKA DZIKIE ŻYCIE

Redaktorzy naczelni miesięcznika:

  • Janusz Korbel – pomysłodawca i założyciel pisma (od 1994 do 2001 roku)
  • Remigiusz Okraska (od 2001 roku do końca lipca 2005 roku)
  • Radosław Szymczuk (od sierpnia 2005 roku do końca 2009 roku)
  • Grzegorz Bożek (od stycznia 2010 roku)

Początków Miesięcznika Dzikie Życie należy upatrywać w Zeszytach Pracowni Architektury Żywej (ukazało się 6 Zeszytów w latach 1987-1989), Raporcie Pracowni (ukazało się 6 numerów tego Raportu w latach 1989-1991) oraz w Informatorze Pracowni (ukazało się około 40 numerów w latach 1991-1994).

O czym piszemy?

Łamy miesięcznika zawsze służyły nagłaśnianiu palących problemów ekologicznych. Pierwsze numery pisma w dużej mierze poświęcone były potrzebie ochrony Puszczy Białowieskiej, następnie pojawiły się kwestie starań o utworzenie na Pogórzu Przemyskim Turnickiego Parku Narodowego, ochrony dużych drapieżników – wilka i rysia, próby ratowania Parku Krajobrazowego Góra Św. Anny przed budową przez jego obszar autostrady, sprawa nielegalnych wyciągów narciarskich i dewastacji góry Pilsko, zakusy na zniszczenie doliny Rospudy koło Augustowa przez budowniczych trasy Via Baltica i wiele innych.

Jako jedno z niewielu pism w Polsce, Miesięcznik Dzikie Życie wiele miejsca i uwagi poświęca ochronie naturalnych, nie przekształconych obszarów przyrodniczych, stając się forum i trybuną osób, którym bliskie są ideały zachowania bioróżnorodności. Miesięcznik od lat opisując ważne problemy ekologiczne w skali regionu i kraju oraz działania Stowarzyszenia oprócz wartości informacyjnej, posiada wysoką wartość edukacyjną. Łamy miesięcznika stanowią miejsce nagłaśniania konieczności i różnych aspektów zrównoważonego rozwoju i filozofii głębokiej ekologii oraz stosunku tego nurtu wobec najważniejszych problemów ekologicznych i społecznych, publikowano badania i poglądy intelektualistów w kwestiach, na które niejednokrotnie nie znalazło się miejsce w środkach masowego przekazu ani debacie społecznej, nagłaśniano konieczność ochrony bardzo wielu zagrożonych miejsc w Polsce i świecie, opisywano nowatorskie metody edukacji prośrodowiskowej.

Miesięcznik Dzikie Życie niejednokrotnie promował i było patronem medialnym wielu projektów i wydawnictw z zakresu ekologii, ochrony przyrody, filozofii czy edukacji ekologicznej. Dlatego też, w odniesieniu do tematyki, którą podejmuje gazeta, Miesięcznik Dzikie Życie stale postrzegany jest jako periodyk opiniotwórczy.

Na łamach miesięcznika publikują osoby doświadczone, znające i opisujące bieżące problemy ekologiczne naszego regionu i kraju, niejednokrotnie stanowiące jedynych w Polsce ekspertów danej dziedziny. Podejmowane tematy zawsze charakteryzuje szeroki ogląd sprawy, prezentowanie różnych punktów widzenia, obiektywizm oraz dogłębna analiza problemów. Gazeta niejednokrotnie opisywała problemy, na które nie ma miejsca w wielkonakładowych gazetach i kolorowych miesięcznikach propagujących konsumpcyjny styl życia.

Z Miesięcznikiem Dzikie Życie współpracowało kilkaset osób z kraju i zagranicy. Na jego łamach gościły tak szanowane osobistości jak m.in. Prof. Arne Naess, Stanisław Lem, Olga Tokarczuk, Wojciech Eichelberger, Peter Matthiessen, John Seed, Krzysztof Czyżewski, Prof. Zbigniew Mirek, Prof. Ludwik Tomiałojć, Prof. Stefan Kozłowski (były Minister Ochrony Środowiska), Prof. Henryk Okarma i wiele innych osób mających znaczny wkład we współczesną myśl humanistyczną.

Pomimo faktu, iż pismo w dużej mierze tworzone jest społecznie został stworzony profesjonalny zespół redakcyjny, w skład którego wchodzą władze Stowarzyszenia, publicyści, grono stałych współpracowników, wolontariuszy, sympatyków oraz profesjonalny zespół techniczny odpowiadający za korektę tekstów, szatę graficzną oraz skład gazety.

Niezależność gazety utrzymywana jest poprzez brak publikacji na zamówienie i sponsorowanych. Pismo jest również całkowicie niekomercyjne i wyróżnia się spośród innych wydawnictw brakiem reklam. Spełniając misję popularyzatorską idei ochrony przyrody, w gazecie nie publikuje się tekstów pisanych w sposób techniczny i niezrozumiały.

Pismo zebrało olbrzymią ilość pozytywnych recenzji, otrzymało sporo listów pochwalnych od przedstawicieli administracji państwowej różnych szczebli i instytucji kulturalnych, zdobyło sobie stałą rzeszę czytelników. Przytaczamy dwie wybrane opinie:

  • „Ile przyroda Ci daje? Zadałeś sobie to pytanie? A co ty możesz zrobić dla przyrody? Zainteresuj się poważnie problemami, które dotyczy nie tylko ciebie ale twoich dzieci, wnuków i prawnuków. Kup miesięcznik Dzikie Życie będziesz wiedział jak możesz pomóc. Konkretne tematy, wypowiedzi ludzi kompetentnych. Dowiesz się więcej o świecie, w którym żyjesz. Polecam gorąco” – aktorka Beata Tyszkiewicz
  • „Dzikie Życie to jedno z nielicznych miejsc, gdzie znajdujemy wolną od politycznych manipulacji lub tchórzliwych przemilczeń informację o zagrożeniach dla dzikiej przyrody. Jest on też antidotum na ignorowanie przez część administratorów i urzędników ochrony przyrody szczytnych ideałów kilku pokoleń przyrodników” – Prof. Ludwik Tomiałojć

Za pośrednictwem Miesięcznika Dzikie Życie dotrzeć można do wielu przedruków opiniotwórczej zagranicznej prasy ekologicznej.

Do kogo kierowane jest pismo?

Jako jedno z niewielu ogólnopolskich pism w Polsce, Miesięcznik Dzikie Życie jednoznacznie skupia się na wszelkich aspektach ochrony naturalnych, nieprzekształconych obszarów przyrodniczych i zrównoważonego wykorzystania przyrody. Przez wiele lat stało się więc forum i trybuną osób, którym bliskie są ideały zachowania bioróżnorodności i zyskało status periodyka opiniotwórczego oraz regularnie czytane jest w takich kręgach jak: naukowcy dziedzin przyrodniczych, urzędnicy wydający decyzje z zakresu ochrony i zagospodarowania miejsc cennych przyrodniczo, służby ochrony przyrody, nauczyciele oraz studenci i uczniowie, politycy, dziennikarze.

Na łamach miesięcznika naukowcy dziedzin przyrodniczych pozyskują możliwość promowania idei ochrony przyrody, upowszechnienia oraz wdrożenia swych badań akademickich na rzeczywistą ochronę miejsc cennych przyrodniczo, myśli i wiedzy naukowej, a niejednokrotnie weryfikacji i publicznej negacji pseudonaukowych badań, opinii i ekspertyz. Poprzez wywiady z naukowcami i osobistościami akademickimi, prezentację wybitnych sylwetek z dziedziny ekologii możliwym jest zapoznanie opinii publicznej z postawami godnymi szacunku i naśladowania.

Urzędnicy stanowią bardzo ważną grupę odbiorców miesięcznika, gdyż to oni mają możliwości podejmowania wiążących decyzji w zakresie ochrony przyrody. Dlatego też miesięcznik często obejmuje patronatem medialnym projekty skierowane do administracji, a na jego łamach nagłaśniane są dobre i złe praktyki działań administracji państwowej w zakresie ochrony przyrody, informacje nt. szkoleń i konferencji, aktualności prawne i ich interpretacje.

Miesięcznik Dzikie Życie bardzo często porusza tematy ochrony i racjonalnego gospodarowania zasobami leśnymi kraju, zwraca uwagę na proekologiczne gospodarowanie i niejednokrotnie wskazuje na błędy skutkujące utratą wartości przyrodniczych lasów wykorzystywanych w sposób niezrównoważony. Dlatego też, niejednokrotnie artykuły z Miesięcznika Dzikie Życie stwarzają szerokie pole do dyskusji i polemik na łamach różnych branżowych czasopism, w szczególności leśnych (np. Przegląd Leśny nr 3/2008 i in.).

Dla nauczycieli przedmiotów przyrodniczych oraz lokalnych edukatorów ekologicznych Miesięcznik Dzikie Życie stanowi źródło alternatywnej wiedzy i nowych informacji z zakresu szeroko pojmowanej przyrody i jej ochrony, a dzięki temu, iż zawsze obiektywnie prezentuje różne punkty widzenia pozwala na lepsze zrozumienie problemów z nią związanych. Ponadto edukacja ekologiczna jest jednym z głównych tematów poruszanych na łamach gazety: opisujemy sposoby i problemy edukacji ekologicznej, prezentujemy nowoczesne metody dydaktyczne, promujemy publikacje, warsztaty, konferencje i seminaria w tym zakresie. Materiał nauczania w szkołach ponadgimnazjalnych w bardzo ograniczonym zakresie dotyczy aspektów ochrony przyrody, dlatego miesięcznik pozwala na rozszerzenie wiedzy uczniów, zapoznanie ich z ideami, opiniami i osobowościami, co w sposób efektywny stwarza okoliczności kształtowania i poszerzania ich zainteresowań, wyboru studiów i przyszłego życia zawodowego.

Na łamach gazety bardzo często opisujemy także korzystne z punktu widzenia ochrony przyrody decyzje polityków lecz również zawsze wskazujemy na popełniane błędy. Poddajemy analizie nowe akty prawne, wskazujemy na stan, sposoby i możliwości dostosowania polskiego prawa i administracji do norm europejskich i światowych w dziedzinie środowiska, piszemy o korzyściach i zagrożeniach z płynących środków pomocy unijnej, analizujemy problemy ekologiczne kraju, takie jak np. GMO. Dlatego też, znaczącym gronem odbiorców miesięcznika są politycy i dziennikarze, którym wskazujemy na lokalne i krajowe, ważne społecznie problemy ekologiczne.

Kolejną grupą odbiorców są również członkowie polskiego ruchu ekologicznego – zarówno członkowie Stowarzyszenia Pracownia na rzecz Wszystkich Istot, jak i działacze innych organizacji oraz osoby niezrzeszone, lecz zaangażowane w działalność proekologiczną. Niejednokrotnie Miesięcznik Dzikie Życie inicjował ważne dla ruchu ekologicznego debaty programowe oraz stymulowało działania na rzecz ochrony przyrody, niezależnie od podziałów organizacyjnych i specjalizacji (np. kampania w obronie Puszczy Białowieskiej, na rzecz ochrony gatunkowej wilka, zbiórka podpisów pod apelem ws. utworzenia Turnickiego Parku Narodowego).

Miesięcznik Dzikie Życie niejednokrotnie stało się forum, na którym ludzie kultury i sztuki poprzez swe artykuły, felietony lub wywiady dzielą się z ogółem społeczeństwa swoimi ideami, obawami, opinią (na łamach pisma pojawili się m.in. Prof. Andrzej Strumiłło, Stanisław Lem, Wojciech Eichelberger, Olga Tokarczuk, Renata Przemyk, Artur Barciś, Beata Tyszkiewicz, Maciej Żurawski i in.), co w sposób bardzo efektywny wpływa na kształtowanie proekologicznych postaw społecznych.

Jesteśmy Organizacją Pożytku Publicznego