Autostrady i drogi szybkiego ruchu objęte monitoringiem:

Droga ekspresowa S-69

Zagrożenia przyrodnicze S-69

Droga ekspresowa S-69 przebiega na granicy Beskidu Żywieckiego i Śląskiego. Powstanie inwestycji komunikacyjnej w tym terenie przyczyni się do stworzenia bariery ekologicznej oddzielającej siedliska i populacje zwierząt zamieszkujących oba pasma górskie. Droga przyczyni się przede wszystkim do przerwania ciągłości korytarzy ekologicznych dużych ssaków i spowoduje trwałą fragmentację ich siedlisk.

Najważniejsze konflikty przyrodnicze:

• przecięcie korytarza migracyjnego na odcinku: Laliki – Zwardoń (odcinek D1 drogi S-69; km 45-46) – korytarz o znaczeniu międzynarodowym, stanowiący fragment tzw. Korytarza Południowego, istotnego dla przemieszczania się zwierząt w całym paśmie Karpat i dalej w kierunku Europy Zachodniej – korytarz ten to tradycyjna trasa migracji zwierząt – zarówno dużych drapieżników (niedźwiedź, wilk, ryś), jak i dużych kopytnych (jeleń, sarna); korytarz przebiega w poprzek doliny potoku Roztoka

Działania

W ramach realizacji projektów aplikacyjnych w latach 2005-2009 przeprowadzono następujące działania związane z ochroną korytarzy ekologicznych przy drodze ekspresowej S-69:

• opracowanie opinii dotyczącej oddziaływania projektu budowy drogi ekspresowej S-69 odcinek: Bielsko-Biała – Żywiec oraz Laliki – Zwardoń na korytarze ekologiczne i siedliska dziko żyjących zwierząt
• opracowanie koncepcji ograniczenia śmiertelności zwierząt w wyniku kolizji drogowych dla obwodnicy Żywca (w ciągu drogi ekspresowej S-69)
• inwentaryzacja przejść dla zwierząt (w tym obiektów inżynierskich spełniających funkcje przejść) wraz ze wstępną oceną ich skuteczności ekologicznej na obwodnicy Żywca